Get Adobe Flash player

Menu

AKTUALNOŚCI

PIELGRZYMKA GIETRZWAŁD –TORUŃ

14-15.04.2018r.

 

 

Święta Lipka

 

Stoczek Klasztorny

Głotowo

Gietrzwałd

 

 

Toruń

 

„Po drodze”

 

 

 

Nie zapominajmy!

Kolejny raz odbył się w Busku-Zdroju Marsz Katyński przywracający pamięć naszemu społeczeństwu o tej strasznej zbrodni ukrywanej przez wiele lat PRL-u. Tak, jak wybrani Synowie naszej Ojczyzny umierali w samotności, tak i w samotności szła Grupa Rekonstrukcyjna mijana obojętnie przez niewiele rozumiejących przechodniów.

Upamiętnieniu tego ważnego wydarzenia towarzyszyli jak zwykle przedstawiciele Rodzin Pomordowanych, Miejscowych Władz, Służb Mundurowych, Kombatantów, niezawodnych Zuchów z Siesławic, nielicznie reprezentowanych Dyrekcji Szkół, oraz znikoma grupa osób zainteresowanych. Na drodze przemarszu zapłakało dziecko nad losem pędzonych rekonstruktorów ubranych w mundury żołnierskie, przerażone krzykiem sołdatów. Nam dorosłym brak już tej dziecięcej wrażliwości.

Trudno przywrócić wymazaną pamięć i zniszczony szacunek… Jak wiele trzeba wysiłku, żeby rozbudzić na nowo utraconą wrażliwość społeczną i patriotyczną. Trochę żal, że temat Marszu Katyńskiego podejmuje w Busku-Zdroju ciągle ta sama grupa osób. Szkoda, że praktycznie nie ma zainteresowania dyrekcji szkół, aby docenić trud młodzieży zaangażowanej w poznawanie historii i przekazywanie jej przez rekonstrukcje historyczne. Szkoda że nie umożliwiono młodzieży szkól buskich uczestniczenia chociażby po stronie widzów w tym ważnym wydarzeniu.

Znamy inicjatywy niektórych nauczycieli historii bardzo mocno angażujących się pokazywanie losów jednej tylko nacji naszego społeczeństwa. Mamy prawo zapytać dlaczego nie uczą całej historii i nie uwrażliwiają młodzieży na losy zamordowanych w Katyniu Polaków wyznania katolickiego, protestanckiego, prawosławnego, żydowskiego, muzułmańskiego i ateistów, których tam zabito. Na takich przykładach można by budować jedność współczesnego społeczeństwa europejskiego, bo teraźniejszość i przyszłość buduje się przez mądre sięganie do przeszłości. To nasz wspólny los i wspólna tragiczna historia Ojczysta i wspólny obowiązek podtrzymywania i zachowywania pamięci historycznej.

Ks. Marek Podyma

 

„Błogosławieni , wezwani na ucztę Godów Baranka” Ap. 19, 9.

„Usłyszałem jak gdyby donośny głos wielkiego tłumu wołającego w niebie: Alleluja! Zbawienie i chwała, i moc należą do Boga naszego. Chwalcie naszego Boga, wszyscy Jego słudzy, którzy się Go boicie, mali i wielcy! I usłyszałem jakby głos wielkiego tłumu i jakby głos mnogich wód, i jakby’ głos potężnych grzmotów, które mówiły: „Alleluja, bo zakrólował Pan Bóg nasz, Wszechmogący. Weselmy się i radujmy i dajmy Mu chwałę, bo nadeszły Gody Baranka, a Jego Małżonka się przystroiła, i dano jej oblec bisior lśniący i czysty”, bisior bowiem oznacza czyny sprawiedliwe świętych. Błogosławieni, którzy są wezwani na ucztę Godów Baranka!” Ap 19, 1.5-9 a.

Kolejny już rok nasza wspólnota w oktawie Świąt Wielkanocnych celebrowała Ucztę Godów Baranka. Nasze świętowanie wyrasta z biblijnej wizji opisanej w Księdze Apokalipsy 19, 1 -19. Jest to obraz zaślubin Baranka ze swoją Oblubienicą, którą jesteśmy my – wspólnota Kościoła (Ecclesia).

Uczta Godów Baranka jest więc uroczystym uwielbieniem Zmartwychwstałego Pana. Jest ogłaszaniem, że Jezus Żyje i jest obecny pośród nas! To oddawanie najwyższej chwały i czci Barankowi, który przez Krzyż i zmartwychwstanie zerwał więzy śmierci, przeprowadził nas z ciemności do światła, z niewoli grzechu do wolności, otworzył bramy Nieba i przywrócił nam godność córek i synów Bożych! Zostaliśmy odkupieni Jego Krwią, obmyci i odziani w szaty zbawienia!

Symbol białej szaty jest bardzo ważny w Biblii, wyraża godność, czystość i radość. Jest barwą życia i światła, towarzyszy świętom. Dlatego właśnie odziani w białe szaty stoimy przed tronem Baranka i ogłaszamy Jego chwałę.

Oddawanie Bogu chwały przemienia nasze życie, doświadczamy obecności Pana, Jego miłości i łaski, odchodzi zniechęcenie i depresja, a pojawiają się owoce Ducha Świętego: miłość, radość, pokój… Nasz Tato w Niebie pragnie, abyśmy zasmakowali, czym jest przebywanie w Jego chwale.

Żyjemy w czasach, w których Jezus powinien być czczony i uwielbiany, jak nigdy dotąd! Nadszedł czas, aby Kościół – Oblubienica Pana przygotowała się na przyjście swojego Oblubieńca! Nie jesteśmy powołani do tego, aby biernie zasiadać w kościelnych ławkach! Jesteśmy ludem nabytym za cenę Krwi Pana! Odrzućmy duchowy marazm, bierność i bylejakość! Obyś był zimny, albo gorący – mówi Pan.

Jeśli my dziś nie będziemy uwielbiać Pana, to kamienie wołać będą!

                                                                                      Odnowa w Duchu świętym „Winnica Pana”

 

 

Zaproszenie